माणसाने सर्वप्रथम कोणत्या फळाची लागवड सुरू केली, असा प्रश्न तुम्हाला कधी पडला आहे का? तुमचे उत्तर सफरचंद किंवा केळे असेल, तर ते चुकीचे आहे.
इस्रायलमध्ये उत्खननादरम्यान संशोधकांना अंजिराचे सुमारे ११ हजार २०० ते ११ हजार ४०० वर्षांपूर्वीचे अवशेष आढळले होते. यावरून शेतीचा विकास होण्यापूर्वीही मानव अंजिराचा वापर करत असावा, असे संशोधकांचे मत आहे.
भारतात या फळाला प्रामुख्याने ‘अंजीर’ याच नावाने ओळखले जाते. मात्र, दक्षिण भारतात तमिळ आणि मल्याळम भाषेत अंजिराला ‘अत्ति पझम’, तर तेलुगू भाषेत ‘अत्ति पल्लू’ असे म्हणतात
पूर्वी जेव्हा साखर उपलब्ध नव्हती, तेव्हा लोक अंजीरचा वापर नैसर्गिक गोडवा मिळवण्यासाठी करत असत.
अंजीर हे काही सामान्य फळ नाही; ते प्रत्यक्षात एक ‘उलटे फूल’ असते, ज्याच्या बिया फळाच्या आतच विकसित होतात.
अंजिराची झाडे अनेक वर्षे जगू शकतात. योग्य परिस्थिती आणि निगा मिळाल्यास ही झाडे दीर्घकाळ फळे देत राहतात.
प्राचीन काळात लांबचा प्रवास करणारे लोक सोबत सुके अंजीर ठेवत असत. ते तुलनेने जास्त काळ टिकत असल्याने आणि शरीराला ऊर्जा देत असल्याने प्रवासात त्यांचा उपयोग होत असे.
भारतात हिवाळ्याच्या दिवसांत अंजिराचे सेवन करण्याला विशेष महत्त्व दिले जाते. सुके अंजीर आहारात समाविष्ट केल्याने शरीराला ऊर्जा मिळते. मात्र, त्याचे सेवन योग्य प्रमाणात करणे फायदेशीर ठरते.
Source: Pudhari News
