झोपेचा आरोग्‍यावरील परिणामाच्‍या अभ्‍यासासाठी संशोधकांच्या एकाआंतरराष्ट्रीय गटाने युके बायोबँक मधील सुमारे ५ लाख सहभागी लोकांच्या डेटाचे विश्लेषण केले.
यासाठी संशोधकांनी “बायोलॉजिकल एजिंग क्लॉक्स” चा वापर केला.
ज्यांची झोप मध्यम स्वरूपाची (६ ते ८ तास) होती, त्यांचे आरोग्य सर्वात चांगले होते.
सहा तासांपेक्षा कमी किंवा आठ तासांपेक्षा जास्त झोपायचे, त्यांच्या शरीरामध्ये वेगाने वृद्धत्व वाढण्याची लक्षणे दिसून आली.
सहा तासांपेक्षा कमी किंवा आठ तासांपेक्षा जास्त झोप घेणाऱ्या लोकांमध्ये जैविक वृद्धत्व अधिक गतीने होत असल्याचे दिसून आले.
झोपेचा हा परिणाम मेंदू, फुफ्फुसे, यकृत, रोगप्रतिकारक शक्ती, त्वचा आणि चयापचय या सर्व अवयवांवर स्पष्टपणे दिसून आला.
या अभ्यासातही कमी झोपेचा थेट संबंध मेंदूशी संबंधित आजार उदासीनता आणि चिंता यांच्याशी मोठ्या प्रमाणावर आढळून आला.
टाईप २ मधुमेह, लठ्ठपणा, दम्यासारखे श्वसनाचे विकार, पचनाच्या समस्यां संबंधित हा थेट अपुर्‍या झोपेशी असल्याचे आढळले.
संशोधकांच्या मते, जास्त झोपणे हे थेट हानी पोहोचवण्याऐवजी शरीरातील एखाद्या सुप्त किंवा अंतर्गत आजाराचे लक्षण असू शकते.
Source: Pudhari News
